Speech Salima Belhaj tijdens de Begrotingsraad

Geachte  voorzitter,

De Begroting 2010 ligt ten besluit voor ons en één ding van de begroting maakt deze niet anders dan andere jaren en dat is, dat deze op zich, evenals de jaren ervoor, sluitend lijkt.

D66 heeft het te doen met het college. Denk je in 2006 met een brede coalitie, veel ambitie en genoeg geld op zak, voor eens en voor altijd te laten zien dat het beter zal gaan met de stad door vooral heel veel plannen groots uit te voeren, dan word je drie jaar lang getergd door verschillende crises:

Eerst blijkt ineens een wethouder weg te moeten.

Vervolgens gaat een ervaren sterke burgemeester weg, die weer vervangen wordt, maar tot ontsteltenis van Nederland en de meerderheid van Raad in plaats van hartelijk ontvangen wordt, een envelop van bezopenheid krijgt aangeboden. Rotterdam wordt in plaats van een stad van vernieuwing,  eentje van een onvriendelijkheid.

Dan blijkt de VVD ineens erachter te komen dat ze principes heeft en dat deze, ongeacht de consequenties of het waarheidsgehalte van de nieuw ontstane principes, het op een rennen te zetten. Richting rechts, want daar is het veilig.

Daarna blijkt ineens dat de wethouder van het CDA zich niet meer happy voelt en toe is aan andere uitdaging dan die, die hij eerst zag in Rotterdam en waarvoor hij het vertrouwen heeft gekregen van de Raad.

Toen de nieuwe wethouder van het CDA was net klaar met zich inwerken, krijgt hij ineens een nieuwe portefeuille en besluit het college, dat het wel met een wethouder minder kan.

En brandt GroenLinks, die zich redelijk staande hield in een rechts veilig college, haar vingers aan Tariq Ramadan. Een affaire, die niet alleen voor D66 onhelder bleek, maar vooral voor velen in deze stad, die hoopten dat redder in nood, wethouder Grashoff, zich zou ontfermen over de slachtoffers van de angstpolitiek, xenofobie en rechts extremistische uitspraken. Blijkt dat ineens toch anders te zitten en krijgt Tariq Ramadan de schuld van de ellende!

En dan de pech die je geen college gunt, namelijk een financiële crisis.

Toen werd het ineens en wellicht voor het eerst moeilijk voor de PvdA, die zich tot nu toe de koning te rijk voelde: Een grote fractie, een nieuwe wethouder erbij, geld genoeg in de kas en genoeg contacten in Den Haag om zo nu en dan een PvdA cadeautje uit te delen. En dan ineens de crisis. Bah, daar houdt de PvdA niet van, want dat betekent bezuinigen en besparen. Wat een pech voor dit PvdA College!

Evengoed wordt er in september links en rechts enthousiast gecommuniceerd dat er bezuinigt gaat worden in de culturele sector…Of toch niet, want het College communiceert vooral als er geld bij komt. De sector krijgt er op de lange termijn geld bij, maar levert daarvoor wel nu geld in, waardoor  het college doet alsof het goed nieuws is…,dus snapt iemand het nog! Daar bovenop moeten een aantal instellingen blij zijn, dat ze zonder argumentatie in plaats van 20 % máár 10% korting krijgen. Wat een aanfluiting! Eerst doen alsof je hard optreedt om vervolgens het samen weer terug te draaien, wat makkelijk gaat, aangezien er geen algehele kader is van waaruit bezuinigd gaat worden. Sommige bezuinigingen zijn een efficiëntieslag, verbetering van de kwaliteit. Wat dat al die jaren dan overbodig?

Ditzelfde geldt voor de voorstellen aangaande de bezuinigingen binnen de sociale sector, HIV patiënten, Stichting Leergeld, het Plaswijckparck, Diergaarde Blijdorp enzovoort. In plaats van de slagroom op de taart, na 3 ½ jaar PvdA College, houdt het College de mensen een lolly voor.

Dat er weldegelijk creatieve ideeën zijn bij het College, hebben we geweten: geld ophalen bij anderen, extra heffing van het parkeergeld en logiesbelasting. Van het eerste kunnen we ons voorstellen dat het nodig is, maar dan wel binnen de afspraken zoals eerder gemaakt. En al wordt logiesbelasting dan wel toegepast in de hele wereld, dat zegt nog niet dat het juist in deze tijd een goed instrument is. Integendeel, zegt D66: wees creatief en maak gebruik van de voorstellen die een afvaardiging van de sector heeft gedaan! Zo laten we de wereld zien dat er ook andere oplossingen zijn dan logiesbelasting.

Uiteraard waren, en zijn, deze besparingen wisselgeld in verhouding tot de totale Begroting en hadden er keuzes gemaakt kunnen worden, die uitstralen dat het College zich realiseert dat de gouden bergen van drie jaar geleden er niet meer zijn en dat er grote keuzes gemaakt moeten worden voor de toekomst!

In plaats daarvan, handhaaft het College zijn grootste plannen, geeft het een miljoen extra uit aan de Tour de France, laat het een armoedeconferentie gewoon doorgaan. Het College verorbert zijn laatste luxe maaltijd, terwijl de stad hongerig toekijkt en er de kruimels overblijven voor de toekomst.  

Waarom deze felle woorden van D66, zouden wij het anders doen?  H antwoordt is: Ja! Anders, met meer helderheid, verantwoordelijkheidsgevoel en toekomstgerichtheid!

Ten eerste zouden wij er niet voor hebben gekozen om, op hoop van zegen, 2011 te laten voor wat het is. Wij zouden een kader hebben opgesteld waarbinnen efficiënt besparingen zouden kunnen worden doorgevoerd.

We kunnen besparen op:

Gratis openbaar vervoer: 5,3 miljoen,

EKD niet doorvoeren: 1,19 miljoen,

Stadbugerschap; 0,95 miljoen,

Armoedeconferentie: 1, 3 miljoen,

Intensivering beveiliging: 0,5  miljoen,

Antillianen aanpak: 1,12 miljoen,

Uitbreiding camertoezicht: 1,331 miljoen,

Graffitibestrijding: 1,0 miljoen.

Ook zou er gezocht kunnen worden naar efficiëntie maatregelen binnen de welzijnssector, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Pijnlijke keuzes maar wel echte keuzes, waarin wensen van 3 ½ jaar geleden, in debat met de Raad, herzien kunnen worden of ze in deze tijd nog echt prioriteit hebben.

Hoeveel in totaal bezuinigd moet worden, dat is mede afhankelijk van het herstel van de economie. Met de 30 miljard die het kabinet denkt te bezuinigen, zal het effect op Rotterdam groot zijn. De Begroting van Rotterdam is ongeveer 4, 2 miljard, waarvan ongeveer een kwart Gemeentefonds is en een kwart doeluitkeringen. Een korting van 10 % op die twee uitkeringen is een korting van 200 miljoen. En wat voor tegenvallende inkomsten komen we nog meer tegen? Lagere gemeentelijke belastingen, meer kwijtscheldingen, minder inkomsten enzovoorts.

Een verder daling van inkomsten kan, bij ongewijzigd beleid, zorgen voor een extra tekort van 300 miljoen per jaar! De algemene reserve van Rotterdam is op januari 2009 160 miljoen en daarnaast is veel geld gereserveerd voor projecten van in totaal een bestemmingsreserve van 1, 47 miljard, maar daar is 847 miljoen onderdeel van het investeringsfonds. Wij vinden het niet goed om begrotingstekorten direct te financieren uit dit fonds. Er moet bekeken worden of het kan worden ingezet voor de aankoop van of deelneming in economische stimuleringsprojecten, die potentieel binnen enkele jaren weer geld opleveren en hun waarde behouden.

Dan wordt gesteld dat het OBR een taakstellend verdienvermogen opgelegd krijgt van 20 miljoen voor 2011. Het verdienvermogen droogt immers op en bij grondexploitaties moet er zelfs geld bij in de toekomst. Waarom zijn dan nu deze beslissing genomen, anders dan om een sluitend meerjarig perspectief te krijgen. En waarom wordt deze taakstelling niet in 2010 ingeboekt? Vanwege de verkiezingen?  Het College had op zijn minst een goed inzicht kunnen hebben gegeven in de echte risico’s en de mogelijke scenario’s bij de kortingen van het rijk, die Rotterdam zullen raken. Daardoor kunnen we weten welke keuzes nu gemaakt moeten worden en het leed ook alvast in 2010 opvangen.  Regeren is vooruit zien, maar dit College lijkt blind voor de toekomst en leeft in het verleden!

D66 had eigenlijk graag gewild dat voor het jaar 2010 gekeken was en aan de raad voorgelegd was in hoeverre bepaalde bestemmingsreserves opgeheven kunnen worden en besparingsmaatregelen worden gedaan. Hoe moeilijk dan ook, het moet gebeuren, omdat Rotterdam er niets aan heeft als de politiek zijn eigen feestje blijft vieren terwijl op straat de mensen steeds meer gaan geloven dat er komende jaren geen perspectief is…

à Motie Herstructurering welzijnssector

Dan een voorstel van het College aangaande de Deelgemeenten: Wederom wordt daar voorbij gegaan aan het eerlijke principe, trap op trap af. Daarvoor in de plaats wordt de suggestie gewekt: trap de deelgemeente de trap af. Daarom hebben wij een motie voorbereid samen met de CU-SGP (motie is al ingediend door CU-SGP).

Voorzitter,

De werkloosheid neemt in Rotterdam minder snel toe dan in de rest van Nederland en dat is uiteraard iets waar het College zich elke dinsdag in haar collegevergadering gelukkig mee prijst. Dat is op zich niet eens het ergste. Het ergste is, dat wethouder Schrijer zelf ook echt gelooft in de successen en daarmee compleet voorbij gaat aan het feit dat zijn inzet ervoor zorgt dat er verstoring van een arbeidsmarkt optreedt. Twee weken geleden was ik op een bijeenkomst met 100 havenarbeiders om zelf te horen, waar de grote onrust vandaan kwam. Vele ex-SHB’ers, maar ook andere havenarbeiders, voelen zich in de steek gelaten door de vakbonden en zijn boos op het college. Het stimuleren dat stagiairs in de haven komen, zorgt ervoor dat vele goed opgeleide gemotiveerde havenarbeiders op de bank komen te zitten. Dit, zodat de bedrijven goedkope arbeidskrachten kunnen inzetten, die geen perspectief hebben. Immers, de jongeren die vers van school afkomen krijgen nog even een contract, maar daarna geen contractverlenging. Dus jonge afgestudeerden en oudere havenarbeiders zitten in hetzelfde schuitje en kijken met lede ogen toe hoe 70 man en meer hun werk overneemt….

D66 steunt de havenarbeiders in hun roep dat zaken niet goed lopen en ik heb ze hierin ook opgeroepen om vooral te protesteren tegen de ontwikkelingen, die plaatsvinden. Het is verstorend. Het blijkt ook gevaarlijk te zijn om deze jonge mensen in te zetten op regulier werk. Daarnaast: voor vele havenarbeiders is de haven hun leven en alleen daarom al kunt u hiermee niet wegkomen!

Het idee dat targets worden gehaald om mensen uit de bijstand te halen, daar wordt zoveel aandacht aan besteed, terwijl steeds meer thuiszittenden onzichtbaar worden gemaakt. Het lijkt een beetje op situatie waarin in de minister van communicatie, die tijdens in de inval in Irak, met bommengeluiden op de achtergrond, bij hoog en laag blijft beweren dat er geen inval is van de Verenigde Staten en de oorlog is gewonnen.

Het college blijft ook maar voor de camera beweren, tot ontsteltenis van de arbeiders, dat het zo goed werkt. Al doet het College alsof het doof is, de geluiden zullen niet verdwijnen!

à Motie verstoring arbeidsmarkt indienen

Voorzitter,

Nu iets heel anders. We hebben een motie voorbereidt aangaande gratis openbaar vervoer voor 65-plussers. We willen best iets steunen, waar mensen die geen geld hebben voor openbaar vervoer mee zijn geholpen, zodat zij zich überhaupt kunnen vervoeren. Maar het belangrijkste zijn de mensen die door eenzaamheid nu nog stééds thuiszitten en waar de ophaalkaart voor gratis OV nog steeds hoopvol op de TV staat, maar die niet naar buiten kunnen, omdat er niemand is om hen te helpen naar buiten te gaan of dit simpelweg niet zelf kunnen en van wie de gratis OV-kaart ongebruikt blijft liggen.

à Motie 65-plus plus en Amendement 65-plus plus indienen

Dan de toekomst. Hoe moet die positief bezien worden?

Ten eerste heb ik hier een kistje (met een briefje erin), dat ik zo zal overhandigen. Er zit geen geld meer in, maar wel een briefje ‘Toekomst’. Op de voorkant van dit kistje staat ‘het Leger des Heils draagt u een warm hart toe’. Dat vond ik wel zo gepast en prikkend genoeg omdat het College in deze Begrotingsraad ook ons probeert te overtuigen dat er een visie is achter deze begroting en dat deze wellicht toch toekomstbestendig zal zijn. Ik laat me graag overtuigen. D66 hoort graag de beraadslagingen.

We zullen moties steunen om kortingen terug te draaien die wisselgeld zijn op de totale Begroting en in hun kleinheid belangrijk zijn. Zoals blijkt hebben wij géén feestmoties Wel hebben we een motie om iedereen, die een gebouw in Rotterdam neerzet, te stimuleren dit zo energiezuinig mogelijk te doen.

à Motie Energiezuinige gebouwen indienen

We willen meedenken en ik heb getracht aan te geven waar het gebrek aan vertrouwen ligt van D66 bij deze begroting. We weten nog niet of we in volle overtuiging vóór deze Begroting kunnen stemmen. Niet uit protest, maar uit heit feit dat we niet de verantwoordelijkheid willen dragen voor een onduidelijke en onverantwoorde Begroting voor de toekomst.

D66 kijkt somber naar het College, maar weet dat ook dit College straks weer tot het verleden behoort. We zijn dan ook optimistisch over de toekomst, waar het weer anders zal zijn en de stemmen opnieuw geteld zullen worden. Waar de bezinning en realiteit terug zijn, zonder de discussies over groepen, maar het gaat over de 591.195 Rotterdammers in deze stad. Rotterdammers, die een overheid verdienen die ten eerste doet wat ze moet doen, namelijk een dienende overheid, die de basis goed regelt, mensen faciliteiten biedt en vertrouwt vertrouwen op de kracht van de Rotterdammers. Een toekomst zonder een overheid die alles van bovenaf wil regelen en voor mensen gigantische barrières opwerpt om mooie dingen te realiseren van de stad. Een toekomst en een tijd waarin Rotterdam ambitie toont, maar ook bescheiden durft te zijn.

Tot slot

De toekomst ligt in het vergezicht van het heden. D66 ziet de stippen op de horizon in ieder geval wel. Wij geloven in de kracht van  mensen, met de blik naar buiten gericht, de mensen de vrijheid gevend, en tegelijkertijd de rechtstaat overeind houdend! Een stad met schoonheid, gemaakt uit de creativiteit van mensen. Zonder dwang slechts luisterend en dienend opstellend naar de mensen in de stad. Om zo recht te doen aan het collectieve geld waarvan we allemaal willen dat deze ingezet wordt ten goede van allen, soms aan de bovenkant en soms aan de onderkant, omdat beide aanwezig zijn in deze stad en recht hebben op een kans op een andere toekomst! Vertrouwend op de eigen kracht van de mens en gebruikmakend van de stadleus van New York, tevens dezelfde als die van Rotterdam,  Stronger through effort: Sterker door strijd!

De Begroting die voorligt is geen Begroting die de toekomst van Rotterdam veilig stelt, maar een Begroting met de focus op het verleden, toen een brede coalitie, gouden bergen en veel ambitie had. Rotterdam moet vooruit en verdient meer dan een kat is de zak, gebakken lucht en luchtkastelen. Toch, voor alle ellende die er heeft plaatsgevonden, is het nog een wonder dat deze begroting er ligt. Met deze Begroting heeft het College aangetoond voor zichzelf geen toekomst te zien.

Deel via: